Nie ma jednej metody, która sprawdzi się w przypadku wszystkich gatunków. Lasy Państwowe dopuszczają zarówno wycinanie, jak i wykręcanie owocników. Najważniejsze jest jednak to, by robić to ostrożnie i nie uszkodzić grzybni.
W przypadku większych grzybów rurkowych, takich jak borowiki czy podgrzybki, leśnicy wskazują na praktyczne zalety wycinania. Przy grzybach blaszkowych, m.in. kurkach, lepiej sprawdza się natomiast wykręcanie.
Dlaczego wykręcanie grzyba może być lepszym rozwiązaniem?
Sanepid zwraca uwagę, że wykręcanie grzyba w całości ułatwia jego prawidłowe rozpoznanie. Na trzonie mogą znajdować się cechy potrzebne do identyfikacji gatunku. Ma to szczególne znaczenie w przypadku grzybów, które można pomylić z trującymi.
Dlatego jeśli nie mamy całkowitej pewności, jaki gatunek znaleźliśmy, lepiej nie odcinać dolnej części trzonu.
Państwowa Inspekcja Sanitarna podkreśla, że najczęstszą przyczyną zatruć grzybami jest ich niewłaściwe rozpoznanie. Nie warto więc korzystać z domowych sposobów mających rzekomo wskazywać, czy grzyb jest trujący. Ciemnienie srebrnej łyżeczki, zmiana koloru cebuli podczas gotowania czy smak grzyba nie są wiarygodnymi metodami.
Najważniejsza zasada podczas grzybobrania jest prosta: zbieramy tylko te grzyby, które znamy i których rozpoznania jesteśmy pewni.
Czy wycinanie grzybów niszczy grzybnię?
Grzybnia to część organizmu grzyba znajdująca się w podłożu. To z niej wyrastają owocniki, czyli widoczna część grzyba, którą zbieramy.
Samo użycie noża nie oznacza automatycznie uszkodzenia grzybni. Znaczenie ma przede wszystkim sposób zbioru. Lasy Państwowe zalecają, aby przed wycięciem odgarnąć ściółkę, a następnie ściąć grzyb możliwie nisko, uważając, by nie naruszyć grzybni. Po zbiorze warto ponownie przykryć miejsce ściółką, żeby ograniczyć jej wysychanie.
Także przy wykręcaniu trzeba zachować ostrożność. Nie należy zostawiać w ziemi dużego, odkrytego dołka. Powstałe zagłębienie warto zasypać ziemią, co pomaga chronić grzybnię przed wysychaniem.
Jak zbierać grzyby, żeby nie szkodzić?
Bez względu na wybraną metodę warto przestrzegać kilku zasad:
- Nie niszczymy grzybów, których nie zamierzamy zbierać - również tych trujących. Są one ważną częścią leśnego ekosystemu.
- Zostawiamy młode, niewykształcone owocniki, ponieważ trudniej je prawidłowo rozpoznać.
- Nie zbieramy grzybów starych i przejrzałych.
- Po wykręceniu zasypujemy miejsce po grzybie.
- Zebrane okazy przenosimy w przewiewnym koszyku lub łubiance, a nie w foliowej torbie.
- Jeśli nie mamy pewności co do gatunku, zostawiamy grzyba w lesie lub prosimy o pomoc grzyboznawcę.
Wykręcać czy wycinać? Liczy się nie tylko technika
Jeśli najważniejsze jest bezpieczne rozpoznanie gatunku, wykręcenie całego owocnika ma istotną zaletę - pozwala zachować wszystkie jego cechy potrzebne do identyfikacji.
Jeżeli natomiast dobrze znamy gatunek i wybieramy nóż, należy ciąć ostrożnie i możliwie nisko, nie uszkadzając grzybni.
Nieco więcej plusów przemawia za wykręcaniem. Pamiętaj jednak, aby robić to bardzo delikatnie, by nie uszkodzić kapelusza. Następnie warto oczyścić dół grzyba nożem. Miejsce po grzybie powinno się przykryć ściółką, aby grzybnia bez potrzeby nie wysychała - możemy przeczytać w informacji Lasów Państwowych.
Ostatecznie sama technika zbioru nie gwarantuje bezpieczeństwa. Nawet najstaranniej wycięty lub wykręcony grzyb może być niebezpieczny, jeśli zostanie błędnie rozpoznany.
Dlatego podczas grzybobrania najważniejsza zasada pozostaje niezmienna: zbieramy wyłącznie gatunki, co do których mamy absolutną pewność.
Komentarze (0)