Na lata została zapomniana. W końcu ma swój pomnik w Poznaniu

Opublikowano: Aktualizacja: 
Autor:

Na lata została zapomniana. W końcu ma swój pomnik w Poznaniu - Zdjęcie główne
Autor: Bartosz Grześkowiak | Opis: Podczas uroczystości odsłonięcia podkreślono, że monument stanowi symboliczny hołd dla wszystkich kobiet zaangażowanych w zwycięskie powstanie wielkopolskie.
Zobacz
galerię
85
zdjęć

reklama
Udostępnij na:
Facebook
WiadomościKiedy 25 października 1946 roku odprowadzano ją na miejsce wiecznego spoczynku na cmentarzu górczyńskim w Poznaniu, podkreślono, że tłum żegna kogoś więcej niż dostojnika. Była nagradzaną artystką oraz nieustraszoną kobietą zaangażowaną w niepodległościowy zryw z lat 1918-1919. A jednak po latach miejsce jej pochówku uległo zatarciu, a pamięć o niej rozpłynęła się w mrokach historii. Po blisko osiemdziesięciu latach niezwykła bohaterka powraca do przestrzeni publicznej miasta.
reklama

W niedzielę, 25 października, dokładnie w 80. rocznicę śmierci artystki, na cmentarzu w Górczynie w Poznaniu odsłonięto obelisk poświęcony Teodorze Mukułowskiej. Monument ma formę cenotafu, ponieważ dokładnego miejsca pochówku Dory na terenie nekropolii nie da się dziś zidentyfikować.

Symboliczny obelisk na poznańskim Górczynie

Upamiętnienie jest efektem dwuletnich starań pleszewskiego Klubu Kobiet „Ławka nr 4” na czele z prezeską Moniką Matyjaszczyk oraz regionalistką Agnieszką Słupianek-Winkowską, przy wsparciu Instytutu Pamięci Narodowej w Poznaniu, Miasta i Gminy Pleszew oraz licznych instytucji i mieszkańców. Monument stanowi nie tylko wyraz wdzięczności wobec samej malarki, ale również symboliczny hołd dla wszystkich kobiet zaangażowanych w zwycięskie powstanie wielkopolskie.

reklama

Kim była Dora Mukułowska?

Teodora (Dora) Maria Aniela Mukułowska (1880-1946) to pochodząca z Kowalewa pod Pleszewem  malarka, graficzka, edukatorka, przedsiębiorczyni oraz bohaterka powstania wielkopolskiego. Odebrała gruntowne wykształcenie artystyczne we Wrocławiu, Wiedniu oraz w paryskiej Académie de la Grande Chaumière i École des Beaux-Arts.

Jej dorobek i działalność obejmowały wiele obszarów. Malowała portrety, martwe natury i sceny rodzajowe. Wystawiała swoje prace m.in. w Warszawie, Krakowie, Lwowie oraz Paryżu, zdobywając w 1912 roku srebrny medal na Salonie w Paryżu. Dziś jej dzieła znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Poznaniu.

Ilustrowała pierwsze polskie elementarze oraz tworzyła drewniane, toczone zabawki nawiązujące do polskiego folkloru, które w 1939 roku reprezentowały Polskę na Wystawie Światowej w Nowym Jorku.

reklama

Podczas powstania wielkopolskiego zorganizowała i prowadziła pocztę polową dostarczającą paczki i listy na powstańcze stanowiska. Zaprojektowała również sztandar dla II Pułku Ułanów Wielkopolskich, pieczęć Naczelnej Rady Ludowej z piastowskim orłem Przemysła II oraz oprawę plastyczną sali obrad Sejmu Dzielnicowego.

Po II wojnie światowej powróciła do Poznania, gdzie uczyła w Liceum im. Dąbrówki i prowadziła własną pracownię zabawek. Zmarła nagle na atak serca 25 października 1946 roku w swoim poznańskim mieszkaniu przy ul. Wyspiańskiego 9. 

WRÓĆ DO ARTYKUŁU
reklama
Udostępnij na:
Facebook
wróć na stronę główną

ZALOGUJ SIĘ

Twoje komentarze będą wyróżnione oraz uzyskasz dostęp do materiałów PREMIUM

e-mail
hasło

Zapomniałeś hasła? ODZYSKAJ JE

Komentarze (0)
Wczytywanie komentarzy
logo