Jak wspominają dawni wspopracownicy - najważniejszą cechą Stanisława Rajczewskiego była jego "skrupulatność inżynierska". To, co robił, było zawsze dopracowane i prowadzone do końca. W ocenie byłego burmistrza Jarocina, potrafił słuchać różnych stron, zachowywał przy tym dużą cierpliwość i umiał budować porozumienie tam, gdzie pojawiały się rozbieżności. Przypomina, że za czasów jego kierowania w fabryce powstawały nowe rozwiązania techniczne. Rozwijała się też współpraca z uczelniami, a zakład zdobywał uznanie nie tylko w kraju, ale również za granicą.
- Byliśmy po prostu pionierem techniki - podkreśla Marian Michalak
Stanisław Rajczewski urodził się 13 sierpnia w 1935 roku w Raszkowie pod Ostrowem Wlkp. Jednak dzieciństwo spędził na 12-hektarowym gospodarstwie w Kapalicy - 3 km od Noskowa (powiat jarociński), gdzie chodził do podstawówki. Wykształcenie średnie zdobył w Liceum Ogólnokształcącym w Jarocinie. Studia kończył na wydziale mechanicznym Politechniki Szczecińskiej.
Wraz z żoną Zofią doczekał się trójki dzieci - Krzysztofa, Andrzeja i Magdaleny.
Życie związane z Jarocinem i JAFO
Całe życie zawodowe był związany z JAFO. Pracę rozpoczął jako główny konstruktor, potem główny inżynier w zakładzie. W 1972 roku objął posadę dyrektora ds. technicznych. Potem awansował na stanowisko głównego dyrektora "obrabiarek". Przez kolejne lata był prezesem jarocińskiego zakładu. To pod jego kierownictwem zrealizowano ważną inwestycję - budowę nowego kompleksu na Ługach, rozpoczętą w 1976 roku i sfinalizowaną w 1989 roku.
- Najpierw planowano wybudowanie tylko jednej hali, ale zakład rozwijał się i dlatego podjęto decyzję o dalszej rozbudowie. Na Ługach powstał wydział obróbki korpusów frezarkowych. Wszystko się tak dobrze układało, że zaczęliśmy dostawiać następną halę. Jej szkielet stoi do dziś i nie jest wykorzystywany. To był niewypał. A przecież dzięki załodze, mądrym ludziom - konstruktorom i technologom, dzięki współpracy z instytutami naukowymi, uczelniami krajowymi, asortyment produkowany przez nasz zakład mógł konkurować z firmami zagranicznymi. Do 1989 roku produkcja cały czas rosła. Były lata, kiedy cała produkcja „szła” na eksport. Po 1989 roku eksport zmalał - przestano wysyłać obrabiarki do byłego Związku Radzieckiego - wspominał dyrektor Stanisław Rajczewski w wywiadzie dla Gazety Jarocińskiej na początku lat 90-tych ubiegłego stulecia.
Za jego kadencji rozwinięto również infrastrukturę wypoczynkową i rekreacyjną dla pracowników (obiekty w Jarosławkach i Karpaczu). W 1995 roku Stanisław Rajczewski przeszedł na emeryturę.
Bardzo długo Stanisława Rajczewskiego znał Marian Michalak, były burmistrz Jarocina. Razem pracowali w JAFO. Marian Michalak poznał Rajczewskiego jeszcze jako młodego inżyniera, zanim objął kolejne kierownicze stanowiska w firmie. Już wtedy zapamiętał go jako człowieka wyjątkowo zaangażowanego, ambitnego i potrafiącego naturalnie nawiązywać kontakty. Był dla nas, młodszych kolegów, czymś w rodzaju przewodnika: podpowiadał, wspierał w rozwoju i dawał przykład, jak należy pracować.
- Awanse na kolejne stanowiska były u niego zasłużone - wspomina Marian Michalak.
Dla młodych pracowników był wzorem: człowiekiem, przy którym można było się uczyć, obserwować jego sposób działania i kibicować mu w kolejnych etapach kariery.
Człowiek konsensusu
Gdy przyszły zmiany własnościowe, polityczne i przekształcenia przedsiębiorstw, brał udział w oddłużaniu firmy oraz w jej przekształceniu w spółkę akcyjną.
- Umiał rozmawiać z różnymi grupami społecznymi i cierpliwością swoją doprowadzał zawsze do jakiegoś konsensusu - wspomina Marian Michalak. - Zostawił firmę oddłużoną, to znaczy już zlikwidował postępowanie bankowe i potem ze spokojem odszedł na emeryturę, ale zostawił firmę w dobrym po prostu przekształconym stanie.
Skromność i sumienność
Marian Michalak przywołuje również szczególną anegdotę, która - jego zdaniem - najlepiej oddawała charakter Rajczewskiego.
- Byłem członkiem pierwszej rady nadzorczej utworzonej spółki. Przedstawiciel ministerstwa, przewodniczący rady, ustalał wynagrodzenie prezesa i zaproponował Rajczewskiemu określoną kwotę. On powiedział: „Za duże, nie chcę takiego” - wspomina Marian Michalak.
- Jeszcze się z takim w życiu nie spotkałem, po prostu nie chciał. Rajczewski nie chciał wyższego wynagrodzenia i dopiero po naciskach, gdy wyjaśniono mu, że nie będzie otrzymywał premii, zgodził się na proponowane warunki - zaznacza Michalak.
Wzór nawet na emeryturze
Po przejściu na emeryturę Rajczewski, w latach 90-tych, został przewodniczącym rady nadzorczej w Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji. Był to czas przekształceń, uruchomienia oczyszczalni i zmian organizacyjnych.
- Był tak sumienny, pomimo że od tego się od niego nie wymagało, kilka razy w tygodniu był we firmie i technicznie sprawdzał wiele rzeczy - wspomina Marian Michalak. - Gdyby tak wszyscy z rad nadzorczych po prostu pracowali jak pan Rajczewski już będąc emerytem, to na pewno byłoby o wiele wspanialej.
Stanisław Rajczewski angażował się w działalność społeczną
Działalność wieloletniego szefa JAFO wykraczała dalece poza mury fabryki. Był człowiekiem głęboko oddanym lokalnej społeczności. W 1987 roku został przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Sali Gimnastycznej przy Liceum Ogólnokształcącym w Jarocinie. Obiekt do dzisiaj służy nie tylko licealistom. W 2018 roku Stanisław Rajczewski uczestniczył w odsłonięciu tablicy upamiętniającej powstanie sali. JAFO wspierało LO - m.in. przekazało Jacht Omega i 2 maczki dla 54 harcerskiej drużyny wodnej prowadzonej przez Ryszarda Ciechanowskiego.
Wielokrotnie odznaczany
Za swoje zaangażowanie Stanisław Rajczewski był wielokrotnie odznaczany. Otrzymał m.in. w 1976 r. Złoty Krzyż Zasługi, a w 1978 r. i 1987 r. Medale Za Zasługi Dla Rozwoju Ziemi Jarocińskiej. W 1980 r. przyznano mu odznakę I stopnia „Zasłużony dla ruchu wynalazczego”, w 1986 r. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, w 1987 r. nadano mu srebrne honorowe odznaczenie WKKFiT w rozwoju Kultury Fizycznej i Turystyki Województwa Kaliskiego, a w 1990 r. Odznakę Przyjaciela Dziecka.
Ostatnie pożegnanie
Stanisłąw Rajczewski odszedł w środę, 11 listopada. Pogrzeb odbędzie się 21 listopada o godzinie 14.00 na cmentarzu w Jarocinie.
Komentarze (0)