Józef Zygmunt Nowicki urodził się 14 sierpnia 1944 roku w Wieprzycach koło Gorzowa Wielkopolskiego. Swoją drogę polityczną związał z lewicą, stając się jednym z filarów Sojuszu Lewicy Demokratycznej w Wielkopolsce, gdzie pełnił funkcje przewodniczącego i wiceprzewodniczącego struktur regionalnych.
W latach 1993–2005 reprezentował mieszkańców regionu konińskiego w polskim parlamencie. Sprawował mandat posła na Sejm II, III oraz IV kadencji, aktywnie uczestnicząc w pracach legislacyjnych i budując swoją pozycję jako doświadczony polityk państwowy. Po zakończeniu pracy w parlamencie, na pewien czas związał się z sektorem prywatnym.
Samorządowiec z powołania
Powrót Józefa Nowickiego do polityki lokalnej nastąpił w 2010 roku, kiedy to wystartował w wyborach na prezydenta Konina. Zwycięstwo w drugiej turze 5 grudnia 2010 roku otworzyło nowy rozdział w jego karierze. Mieszkańcy Konina docenili jego pracę, powierzając mu tę funkcję na kolejną kadencję w 2014 roku.
Jako włodarz miasta kierował Koninem przez osiem lat (2010–2018). W tym czasie, mimo odejścia z szeregów SLD w listopadzie 2015 roku, pozostawał kluczową postacią lokalnego samorządu. Choć w 2018 roku nie uzyskał reelekcji, jego wpływ na rozwój miasta pozostał niezaprzeczalny.
Człowiek wielu pasji
Po zakończeniu aktywności samorządowej Józef Nowicki nie wycofał się całkowicie z życia publicznego, lecz skierował swoją energię w stronę twórczości literackiej. W 2021 roku zadebiutował jako autor powieścią „Garbate szczęście”, wydaną przez konińskie wydawnictwo MAWI.
Prywatnie był człowiekiem o szerokich horyzontach – pasjonował się historią, literaturą oraz sportem. W pamięci wielu koninian zapisał się nie tylko jako urzędnik i polityk, ale przede wszystkim jako osoba przez lata obecna w codziennym życiu miasta i regionu.
Śmierć Józefa Nowickiego, to jak podkreślają konińskie media, koniec pewnej epoki dla Konina. Bliskim i rodzinie zmarłego płyną liczne wyrazy współczucia od mieszkańców i współpracowników,
Przy pisaniu korzystałem z informacji lm.pl i przegladkoninski.pl, a także profilu w Wikipedii.
Komentarze (0)